Svetomir Đukić

Svetomir Đukić je rođen 29. maja (16. po starom kalendaru) 1882. godine u Ražani nedaleko od Kosjerića (otac Svetozar, majka Draginja). Osnovnu školu završio je u Valjevu, “realku” je započeo u Užicu a završio u Beogradu. Vojnu akademiju upisao je kao 16-godišnjak, a dve godine kasnije postao je potporučnik stupivši u vojnu službu. Učesnik je Prvog i Drugog balkanskog rata i Prvog svetskog rata koji je započeo odbranom Ade Ciganlije i oslobađanjem Zemuna, nastavio prelaskom Albanije i učešćem u borbama na Solunskom frontu. Tokom vojničke karijere službovao je u mnogim mestima u Srbiji, Hrvatskoj, Bosni i Makedoniji gde je 1940. penzionisan u činu divizijskog generala. Za vreme Drugog svetskog rata priključio se Ravnogorskom pokretu, a od 1945. živeo je u emigraciji gde je i preminuo 19. oktobra 1960. godine (Duizburg).

Od rane mladosti Svetomir Đukić je bio svestrani sportista – gimnastičar, trkač, skakač, plivač, veslač, strelac, jahač, mačevalac i biciklista što je dokazivao učestvujući na mnogim takmičenjima i često pobeđujući.

Između dva svetska rata bio je vodeća ličnost olimpijskog pokreta, najpre u Kraljevini Srbiji i Srpskom olimpijskom klubu (komitetu), a zatim i u Kraljevini SHS i Kraljevini Jugoslaviji, odnosno Jugoslovenskom olimpijskom odboru (komitetu).

Svetomir Đukić se smatra osnivačem našeg olimpijskog pokreta. Bio je prvi direktor Srpskog olimpijskog kluba osnovanog 10. februara (23. po novom kalendaru) 1910. godine i vođa prve olimpijske delegacije Srbije na V letnjim olimpijskim igrama u Stokholmu 1912. godine). Na Kongresu u Stokholmu postao je član Međunarodnog olimpijskog komiteta i to ostao do 1948. godine, kada se svojevoljno povukao. Na osnivačkoj sednici Jugoslovenskog olimpijskog odbora 1919. godine izabran je za potpredsednika i u toj funkciji bio vođa olimpijskih timova Jugoslavije na Igrama u Antverpenu 1920, Parizu 1924, Amsterdamu 1928. i Berlinu 1936. godine, a jedan je od inicijatora kandidovanja Kraljevine Jugoslavije, odnosno Beograda za domaćina sesije MOK 1938-1939. godine i XIV letnjih olimpijskih igara 1948. godine.

Svetomir Đukić bio je nosilac mnogih najviših vojnih odlikovanja i priznanja.

Posmrtni ostaci osnivača našeg olimpijskog pokreta Svetomira Đukića preneti su iz Duizburga i položeni u grobnicu u porti Ražanske crkve 19. oktobra 2002. godine u organizaciji Jugoslovenskog olimpijskog komiteta, Vojske Jugoslavije, Srpske pravoslavne crkve i Saveznog sekretarijata za sport i omladinu.